การเปรียบเทียบการย่อยสลายของวัสดุเหลือทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรมโดยใช้สารเร่ง พด.1


ชื่อเรื่อง การเปรียบเทียบการย่อยสลายของวัสดุเหลือทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรมโดยใช้สารเร่ง พด.1 ผู้ดำเนินการ 1. นางสาวเสียงแจ๋ว พิริยพฤนต์ 2 . นางประเทือง ตรีเพชร บทคัดย่อ                การศึกษาการใช้วัสดุเหลือทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรมบางประเภทในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเพื่อผลิตปุ๋ยหมัก ดำเนินการทดลองในภาคสนาม สถานีพัฒนาที่ดินจังหวัดขอนแก่น วางแผนการทดลองแบบ observation trial จำนวน 2 ซ้ำ ประกอบด้วย ละอองข้าว เปลือกมันสำปะหลัง กากมะเขือเทศ ฟิลเตอร์เค้ก และสลัดจ์เยื่อกระดาษ โดยจะมีการใส่และไม่ใส่สารเร่ง พด.1 ทุกตำรับการทดลองมีการใส่มูลสัตว์ (มูลโค) 20 เปอร์เซ็นต์ และปุ๋ยยูเรีย 0.2 เปอร์เซ็นต์ มีทั้งหมด 10 ตำรับการทดลอง ทำการกลับกองวัสดุและให้น้ำทุกๆ 7 วัน จนกระทั่งเป็นปุ๋ยหมัก จากการศึกษาพบว่าการเปลี่ยนแปลงทางชีวภาพและเคมีของวัสดุเหลือทิ้งแต่ละชนิดมีความแตกต่างกันระหว่างตำรับที่ใส่และไม่ใส่สารเร่งพด.1 อย่างมีนัยสำคัญ ปริมาณจุลินทรีย์ย่อยเซลลูโลส ในตำรับใส่สารเร่ง พด.1 จะเพิ่มขึ้นมากกว่าในตำรับไม่ใส่สารเร่ง พด.1 ในการย่อยสลายวัสดุเหลือทิ้งแต่ละชนิด พบว่ากิจกรรมเอนไซม์เซลลูเลสและเอนไซม์โพลีฟีนอลออกซิเดสจะมีปริมาณเกิดขึ้นในระดับที่มากกว่าการย่อยสลายโดยจุลินทรีย์จากสภาพธรรมชาติ การทำปุ๋ยหมักจากเปลือกมันสำปะหลัง ฟิลเตอร์เค้ก และสลัดจ์เยื่อกระดาษ โดยใส่สารเร่งพด.1 จะมีปริมาณจุลินทรีย์ย่อยเซลลูโลส กิจกรรมเอนไซม์เซลลูเลสเด่นชัดกว่าการหมักวัสดุชนิดอื่น สำหรับระยะเวลาในการหมักวัสดุแต่ละชนิดพบว่า ปุ๋ยหมักกากมะเขือเทศใช้ระยะเวลาย่อยสลายสั้นที่สุด 14 วัน ปุ๋ยหมักฟิลเตอร์เค้กใช้ระยะเวลาหมัก 21 วัน สำหรับปุ๋ยหมักละอองข้าว เปลือกมันสำปะหลังและสลัดจ์เยื่อกระดาษใช้ระยะเวลาในการหมัก 28 วัน นอกจากนี้ระดับอุณหภูมิในกองปุ๋ยหมักจากตำรับที่ใส่สารเร่ง พด.1 จะเพิ่มขึ้นมากกว่า 45 องศาเซลเซียส ในขณะที่อุณหภูมิในกองปุ๋ยหมักไม่ใส่สารเร่ง พด. 1 จะมีอุณหภูมิระดับต่ำกว่า 45 องศาเซลเซียสอัตราการลดลงของค่า C/N ratio ในวัสดุหมักแต่ละชนิดในตำรับที่ใส่สารเร่ง พด.1 จะลดลงในระยะเวลาการย่อยสลายที่สั้นกว่าในตำรับที่ไม่ใส่สารเร่ง พด.1 โดยระยะเวลาการผลิตปุ๋ยหมักวัสดุเหลือทิ้งแต่ละชนิด ได้แก่ ละอองข้าว เปลือกมันสำปะหลัง กากมะเขือเทศ ฟิลเตอร์เค้ก และสลัดจ์เยื่อกระดาษ ซึ่งใส่สารเร่ง พด.1 จะลดระยะเวลาการย่อยสลายจาก 42, 49, 28, 35 และ 42 เป็น 28, 28, 14, 21 และ 28 วันตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบกับตำรับไม่ใส่สารเร่ง พด.1 โดยมีค่า C/N ratio อยู่ในช่วงระหว่าง 18-20 นอกจากนี้การผลิตปุ๋ยหมักจากวัสดุเหลือทิ้งแต่ละชนิดโดยใส่สารเร่ง พด.1 มีผลต่อการเพิ่มปริมาณการปลดปล่อยธาตุอาหารซึ่งเป็นประโยชน์ต่อพืชมากกว่าตำรับไม่ใส่สารเร่ง พด.1 โดยจะมีปริมาณไนโตรเจน ฟอสฟอรัส โพแทสเซียม แคลเซียม แมกนีเซียม และกำมะถันเพิ่มขึ้นจากระหว่าง 1.27-2.42, 0.36-4.79, 1.37-4.35, 1.89-5.28, 1.39-1.82 และ 0.64-6.68 เป็นระหว่าง 1.39-2.78, 0.75-4.85, 1.68-4.61, 2.15-5.51, 1.74-2.07 และ 0.81-6.76 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ โดยพบว่าปริมาณไนโตรเจนจะพบมากในปุ๋ยหมักกากมะเขือเทศ ฟิลเตอร์เค้กและสลัดจ์เยื่อกระดาษมีค่าระหว่าง 2.21-2.78 เปอร์เซ็นต์ ฟอสฟอรัสจะพบมากในปุ๋ยหมักฟิลเตอร์เค้กและกากมะเขือเทศมีค่าระหว่าง 2.61-4.79 เปอร์เซ็นต์ และโพแทสเซียมจะพบมากในปุ๋ยหมักละอองข้าว เปลือกมันปะหลัง และกากมะเขือเทศมีค่าระหว่าง 3.28-4.61 เปอร์เซ็นต์

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *