การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความเสี่ยงพิบัติภัยดินถล่มที่มีต่อสมบัติทางกายภาพดินวัตถุต้นกําเนิดดิน และปริมาณฝน


นายประมวลพงษ์ สนิธุเสน ผู้เชี่ยวชาญด้านวิเคราะห์วิจัยดินทางกายภาพ สํานักวทิยาศาสตร์เพื่อการพัฒนาที่ดิน บทคัดย่อ จากการศึกษาหน้าตัดดินบนพื้นที่สูง ที่บ้านน้ําต๊ะ ตําบลน้ํามูล อําเภอทาปลา และบ้านผามุบ ตําบลแม พูน อําเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ ที่บ้านทาพล อําเภอเมือง และบ้านน้ําก่อใหญ ตําบลน้ําชุน อําเภอหลมสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ ที่บ้านห้วยภูลิง และบ้านพละ ตําบลแมระมาด อําเภอแมสอด จังหวัดตาก และที่บ้านกระทูน เหนือ อําเภอพิปูน บ้านคีรีวงศ์ อําเภอลานสกา และบ้านทับน้ําเตา อําเภอนบพิตํา จังหวัดนครศรีธรรมราช รวม ทั้งสิ้นจํานวน 9 หนาตัดดิน ทั้งจากภาคสนามและการวิเคราะหสมบัติทางกายภาพและจุลสัณฐานดินใน หองปฎิบัติการพบวา ดินที่มีวัตถุตนกําเนิดดินเปนหินอัคนีเนื้อหยาบ ไดแก หินแกรนิต ซึ่งจะพบเศษหินแกรนิต มีขนาดและปริมาณที่เพิ่มขึ้นตามความลึกของหนาตัดดิน และดินที่เกิดจากตะกอนดาดเขามีเนื้อดินเปนดินรวน ปนทราย ถึงดินรวนปนดินเหนียวปนทรายซึ่งเปนกลุมดินเนื้อหยาบ จะมีคาความจุความชื้นสนามอยูในชวงรอย ละ 13.17-32.64 โดยขึ้นอยูกับปริมาณของอนุภาคดินเหนียวและความสามารถในการซาบซึมนํ้าของดินอยู ในชวง 10.93-79.13 เซนติเมตรตอชั่วโมง สวนดินที่มีวัตถุตนกําเนิดดินที่เปนหินตะกอนเนื้อละเอียด ไดแก หินดินดาน และหินแปรชนิดฟลไลต จะมีเนื้อดินเปนดินรวนปนดินเหนียวปนทรายแปงถึงดินเหนียว ซึ่งเปน กลุมดินเนื้อละเอียด จะมีคาความจุความชื้นสนามอยูในชวงรอยละ 29.35-45.24 และความสามารถในการซาบ ซึมน้ําของดินอยูในชวง 0.14-159.55 เซนติเมตรตอชั่วโมง โดยขึ้นอยูกับระดับของการผุพังสลายตัวของวัตถุตน กําเนิด คาความหนาแนนและการอัดแนนของชั้นดินรวมทั้งปริมาณเศษหินที่ปะปนอยูในหนาตัดของดิน ความ แตกตางของคาความสามารถในการซาบซึมน้ําของดิน โดยเฉพาะอยางยิ่งในดินเนื้อละเอียด เปนปจจัยสําคัญตอ การถลมของดินโดยมีปริมาณฝน 156.6 มิลลิเมตร ที่จังหวัดเพชรบูรณในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2544 ขณะที่ ปริมาณฝน 1543.7 มิลลิเมตร ที่ทําใหดินถลมที่อําเภอนบพิตํา จังหวัดนครศรีธรรมราช ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2531

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *